• Elewacja południowa
    Elewacja południowa
  • Zamek i oficyna
    Zamek i oficyna
  • Widok od parku
    Widok od parku
  • Widok od północy
    Widok od północy

Zamek w Grodźcu

ZAMEK W GRODŹCU

     Od połowy XV wieku Grodziec należał do rodu Grodzieckich (Grodeckich) z Brodów herbu Radwan. Budowę zamku grodzieckiego, rozpoczętą na miejscu średniowiecznej warowni w 1542 roku przez starostę cieszyńskiego Macieja Grodzieckiego, zakończył jego syn Henryk, hetman Księstwa Cieszyńskiego, który zmarł w 1587 roku.
Był to renesansowy jednopiętrowy budynek zwieńczony attyką i smukłą wieżą w elewacji frontowej. Zamek zbudowany został z kamienia łupanego, pochodzącego z pobliskich kamieniołomów. Pomieszczenia na parterze otrzymały kolebkowe i krzyżowe sklepienia. Drzwi prowadzące do poszczególnych pomieszczeń osadzono w kamiennych portalach, w nadprożu jednego z nich wykuty został herb rodziny Grodzieckich - Radwan.
Zamek grodziecki w połowie XVII wieku przeszedł na własność barona Joachima Marklowskiego z Żebraczy herbu Wieniawa. Po jego zabójstwie w 1663 roku dobra dostały się w ręce Jana Dahma z Biedrzychowic, a następnie w latach 1666 - 1701 były własnością starej śląskiej rodziny baronów Sobków herbu Kornic. Prawdopodobnie w tym okresie zamek podwyższono o drugie piętro, zachowując układ pomieszczeń analogiczny do niższych kondygnacji. Od Zuzanny Sobkowej z Kornic dobra grodzieckie nabył baron Henryk Ferdynand Larisch z Ligoty i Karwiny. Po jego śmierci, w 1734 roku, grodzieckie dobra ponownie przeszły na własność rodu Marklowskich z Żebraczy. Poprzez małżeńskie koligacje rodziny Marklowskich, w rejestrze właścicieli grodzieckich dóbr, znaleźć można: Helenę i Leopolda Gottlieba baronów Kalischów, a później obok wymienionej Heleny - Fryderyka Gottloba barona Kalischa,  Karolinę i Władysława de Mara, Zofię i Gustawa hrabiów Apponyi a później obok wymienionej Zofii - Henryka barona Zobel von Giebelstadt, Annę Eleonorę i Józefa hrabiów Zamoyskich.
W 1846 roku zamek zmienił swój wygląd, dobudowanych zostało kilka wież pokrytych namiotowymi dachami (obecnie jest ich siedem!). Trzy z nich mieszczą okrągłe klatki schodowe. Usytuowane w północnej wieży, największe z kręconych schodów, łączą piwnice ze strychem. Ich średnica wynosi około 4 metry. W jednej z wież urządzono w stylu neogotyckim zamkową kaplicę. W hollu pierwszego piętra, w zwieńczeniu drewnianej arkady, wymalowano małżeńskie tarcze herbowe Zofii de Mara i Henryka Zobel von Giebelstadt z okazji ich ślubu zawartego w 1846 roku. Teren wokół zamku, z bogatym starodrzewem, przekształcono w angielski park o romantycznym charakterze.

 

ZOBACZ GALERIĘ >>

Strony: 1 2 Następna »
 
47753