• Płyta nagrobna <br> Henryka Grodeckiego
    Płyta nagrobna
    Henryka Grodeckiego
  • Poświęcenie dzwonów
    Poświęcenie dzwonów
  • Wejście do kościoła
    Wejście do kościoła

Neogotycki kościół

Neogotycki kościół parafialny p.w.  św.Bartłomieja Apostoła.
 

 

    W 2010 roku Grodziec Śląski obchodził Jubileusz 100-lecia budowy nowego, neogotyckiego kościoła parafialnego p.w.  św. Bartłomieja Apostoła. 
    Pierwszy grodziecki kościół był drewniany. Zapewne w jego miejscu powstał kolejny już murowany, jednak z drewnianą wieżą. W ciągu 300 lat swego istnienia został wyposażony w liczne obrazy, rzeźby, ołtarze; w jego kryptach spoczęli miejscowi dziedzice, a na cmentarzu wokół niego wiele pokoleń  Grodźczan. Już w końcu XIX wieku, pomimo licznych remontów, zły stan kościoła i szczupłość miejsca dla wiernych, stały się przyczyną podjęcia decyzji o budowie nowej, obszerniejszej świątyni.
Myśl tę podjął jako pierwszy ks. Engelbert Chrobok (grodziecki proboszcz od 1903 do 1906r.) jednakże nie zdołał zrealizować swych zamiarów. Tego trudnego przedsięwzięcia dokonał dopiero ks. Józef Łomozik (1876-1937).
    Swój zamiar przedstawił parafianom i prosił o składanie ofiar, co zostało pozytywnie przez nich przyjęte. Już ks. Chrobok na ten cel uzbierał 600 koron. Ks. Łomozik zwrócił się także do Starostwa Powiatowego w Bielsku o zgodę na zbiórkę publiczną na terenie Śląska Cieszyńskiego. Ponad rok grodziecki kościelny Franciszek Kisiała bezinteresownie chodził po kweście, dzięki której zebrał znaczącą sumę. Zwrócił się także proboszcz do swego metropolity we Wrocławiu, ks. kardynała Jerzego Koppa, z prośbą o udzielenie zezwolenia na poświęcenie kamienia węgielnego pod budowę nowego kościoła. Po uroczystym nabożeństwie 2.12.1908 r., w dniu 60-tej rocznicy panowania cesarza Franciszka Józefa I., wyruszyła procesja na miejsce budowy, gdzie ks. Łomozik poświęcił kamienie.
Po otrzymaniu oficjalnej zgody na budowę, komitet kościelny rozpisał przetarg, opiewający na kwotę 120.000 koron, który wygrał doświadczony budowniczy z Cieszyna Ludwik Kametz (1848-1923).
Na budowę kościoła popłynęły ofiarne datki patronów - 5.000 koron od arcyksięcia Fryderyka Habsburga i 6.000 od Strzygowskich, grodzieckich dziedziców. Ks. kardynał Kopp ofiarował 20.000, Sejm Śląski w Opawie 8.000, a skromny rolnik z Łaz,  Gunia aż 8.000 koron. Dało to w sumie 47.000 koron, zaś reszta, 73.000 koron,  została pokryta z kwesty przeprowadzonej przez kościelnego Kisiałę.
Darmowy plan budowy kościoła wykonał je Albin Theodor Prokop (1835-1916), architekt arcyksiążęcej Komory Cieszyńskiej. Zaprojektowana jednowieżowa neogotycka świątynia  została umiejętnie wkomponowana w grodziecki krajobraz.
Kościół posiada klasyczny dla gotyku plan krzyża łacińskiego, oraz podział na przedsionek pod wieżą, nawę główną, nawę poprzeczną oraz prezbiterium z zakrystią. Gotycki styl podkreślony został przez czerwoną cegłę, z jakiej został wystawiony i  kamienne elementy architektoniczne (łuki, kwiatony, kolumny itp.). Długość kościoła wynosi 37 m, szerokość w transepcie 22 m, wysokość nawy głównej 18,5 m, nawy poprzecznej 15 m, natomiast wieża posiada 26 m (z iglicą 38 m, a wraz z krzyżem 42,5 m). Jego architektura zewnętrzna oznacza się systemem przypór, ostrołukami okien, triforiami na wieży, neogotycką kamieniarką, sygnaturką na skrzyżowaniu naw, wysokimi dachami i wysmukłą iglicą wieżową.
    Do kościoła wchodzi się przez masywne drzwi ozdobione kamienną supraportą w kształcie gotyckiego maswerku z krzyżem. Po obu stronach drzwi wykuto w kamieniu daty położenia kamienia węgielnego i poświęcenia kościoła: 2.12.1908 i 18.8.1910. W przedsionku (kruchcie) umieszczone zostało renesansowe kamienne epitafium z wyobrażeniem postaci Henryka Grodeckiego z 1587r., przeniesione ze starego kościółka. Nad kruchtą wznosi się wieża, w której wnętrzu zawisły trzy dzwony o imionach: św. Bartłomiej, św. Józef i św. Barbara.
 

ZOBACZ GALERIĘ >>

Strony: 1 2 Następna »
 
148348